Czy wiesz, że…

We Wrocławiu istnieje Muzem Sztuki Książki?

Jest ono częścią Muzeum Narodowego i na razie zbiory nie są powszechnie dostępne, ale jak mówi kustosz, Wojciech Kaczorowski, udostępnianie wybranych zabytków odbywa się na zasadach gabinetowych, po wcześniejszym uzgodnieniu.

„…Gromadzi ono zabytki z zakresu sztuki wydawniczej – przede wszystkim druki zwarte – obrazujące proces artystycznego i estetycznego kształtowania książki, głównie polskiej, od wieku XIX aż po współczesność. W liczących ponad trzy tysiące pozycji zbiorach znajdują się – oprócz książek – także druki ulotne, czasopisma, oryginały ilustracji, makiety graficzne i techniczne, projekty okładek i obwolut, sygnety wydawnicze, a także narzędzia i maszyny drukarskie, introligatorskie i poligraficzne.Wśród zabytków dziewiętnastowiecznych znajdują się dzieła literatury pięknej ilustrowane przez tak znakomitych autorów, jak Elwiro Michał Andriolli, Wojciech Gerson, Juliusz Kossak i Antoni Zaleski.  Polska secesja z jej złożoną problematyką ideową i artystyczną dokumentowana jest pracami Jana Bukowskiego, Józefa Mehoffera, Edwarda Okunia, Antoniego Procajłowicza, Franciszka Siedleckiego, Stanisława Wyspiańskiego, artystów związanych z czasopismami tego okresu – krakowskim „Życiem” i warszawską „Chimerą”.
Szeroką panoramę postaw artystycznych, zróżnicowanych poglądów i dokonań w zakresie estetyki książki i druku w okresie dwudziestolecia międzywojennego dokumentują prace polskich futurystów (m.in. Tytusa Czyżewskiego i Stanisława Młodożeńca), drzeworyty Władysława Skoczylasa i Stefana Mrożewskiego, układy typograficzne pionierów polskiego konstruktywizmu – Katarzyny Kobro i Władysława Strzemińskiego, dokonania Tadeusza Gronowskiego, druki w opracowaniu artystów z kręgu poznańskiego „Zdroju” – Jerzego Hulewicza, Jana Jerzego Wronieckiego, Artura Marii Swinarskiego, Augusta Zamoyskiego. Z tego też okresu pochodzą nagradzane na wystawach książki bibliofilskie edycje Emila Zegadłowicza w opracowaniu Jana Kuglina. Liczący kilkaset obiektów zespół ilustrowanych okładek obrazuje zdobnictwo książki popularnej z lat dwudziestych i trzydziestych XX wieku.
Współczesna sztuka ilustracji i kształtowania książki jest bogatą panoramą różnorodnych postaw twórczych i tendencji estetycznych związanych z artystami uprawiającymi ten rodzaj twórczości. Obok prac artystów starszego pokolenia, takich jak Maria Hiszpańska-Neumann, Olga Siemaszkowa, Tadeusz Gronowski czy Konstanty Maria Sopoćko, w zbiorach znajdują się także prace ilustratorów, typografów i grafików książki, którzy wykształcenie artystyczne zdobyli już po wojnie – Romana Cieślewicza, Jana Lebensteina, Jerzego Jaworowskiego, Jana Młodożeńca, Janusza Grabiańskiego, Janusza Stannego, Józefa Wilkonia, Krzysztofa Racinowskiego, Leona Urbańskiego i innych.
Ważne miejsce w zbiorach zajmuje kolekcja drobnych druków bibliofilskich – broszur i druków ulotnych – powstałych w kraju i za granicą w efekcie działalności edytorskiej towarzystw bibliofilskich, placówek kulturalnych, indywidualnych nakładców i wydawców (Zygfryda Gardzielewskiego, Jerzego Zbigniewa Golskiego, Jana Kuglina i innych) oraz oficyn typu „private press” (m.in. Anatola Girsa, Stanisława Gliwy, Samuela Tyszkiewicza, Mieczysława Zdanowicza). Istotny dla tej kolekcji jest zespół druków okolicznościowych i ulotnych opracowanych typograficznie przez Leona Urbańskiego, wykonanych w Doświadczalnej Oficynie Graficznej PSP w Warszawie.
Zdobnictwo i ilustratorstwo obce reprezentowane jest liczącym kilkaset pozycji zbiorem książek francuskich, niemieckich, angielskich i szwajcarskich.”

Źródło

Nie wiem, kiedy muzeum zostanie otwarte dla zwiedzających. Może w tym roku stanie się cud, w końcu Wrocław w 2016r. jest Światową Stolicą Książki.